Het behoud van genetische variatie speelt een belangrijke rol binnen de conservatie biologie. Variatiewordt hierbij vaak gelinkt aan de aanpassingsvermogen van een populatie en/of een soort. Ex-situ kweekprogramma’s bieden interessante mogelijkheden om de effecten van verlies aan genetische diversiteit alsook inteelt meer in detail te bestuderen Hier werd de Kongopauw populatieonderworpen aan overlevings -en kwantitatieve genetische analyses (i.e. animal models) om meer inzicht te krijgen in de rol van deze diversiteit. Deze laatste worden veel gebruikt in de veefokkerij, maar slecht zelden in conservatiegenetica. Inteelt bleek een negatief effect te hebben op overleving. Toch is de gemiddelde overleving niet significant veranderd gedurende het kweekprogramma.
Overleving van jongen bleek met een overerving (h²) van 0.1 te voldoen aan de verwachtingen van life-history traits. De fractie aan gebroken eieren anderzijds bleek eerder omgevingsafhankelijk te zijn, dan dat ze gestuurd wordt door de genetische achtergrond van de ouderdieren. In theorie kunnen deze parameters dus verbeterd worden met behulp van huisvestingstechnieken. Hierdoor tonen we aan dat er nog genetische diversiteit in de populatie aanwezig is. Daarnaast wordt duidelijk dat kwantitatieve genetische in de vorm van animal models een bruikbaar tool kan zijn voor populatiestudies in dierentuinen.